Firkat - Sevim Pehlivan

Firkat - Sevim Pehlivan

Yokluğunda yokluğunu fark edip, aramaya aklımın hayalimin yetemeyeceği acım.
Varlığında yokluğun idrakini yaşadığım aşk!..

Varlığının tadını her gün daha fazla yaşayarak tadarken,
Aradığım sen imişsin diyemiyorum.
Varlığında değil yokluğunda anlıyorum bana kimin geldiğini.
Şimdi sadece yalnızca bir tek sen varken anlamlaşıyor yokluğun.
Bir tek seninle birlikte yok olabilmenin hazzı bu.
Seni bilmeden yokluğunun elemini nasıl tadabilirdim?

Rabbim’le aramda şükür sebebim...

Yokluğunu bana yaşatan Rabb'e sonsuz şükürler olsun...
Sen var iken ben yokluğunu yaşayabilirim elbet.
Elbet bu firkat beni ben yapar...
Her Adem’in bir Habil’i bir de Kabil’i var imiş...

Adem’din sen, beni Habil yapan ise yokluğun; Kabil idi.
Ne Habil Ademsiz ne Kabil Ademsiz kalabilir.
Kabil, sevgilisinin sevgilisine sevgisinden yani aşkı için kıyıyor, kıyıyor canının cananına...
Kabil olan ayrılık ise; senin için bana...

Sen firkat, sen acı, sen elem, sen ızdırap, sen iç dolu serzeniş...
Sen yokluğunla benim firkat’im...
Varlığınla şükrüm...

 

lafkafe.com | Sevim Pehlivan

Comments powered by CComment